پایان دوران خوابگاه

دانشگاه تموم شد با همه ی خوبی ها و بدیهاش من میرم میرم جایی که بتونم فراموش کنم همه چیز رو فراموش کنم خاطرات خوب دوستام اساتیدم

آیا لازمه فراموششون کنم اصلا میشه فراموششون کنم نمیدونم؟! چند سالی که خوابگاه بودم کلی خاطره ساختم با بهترین هام یاد آوریشون دیوونه کنندس شما فرض کن یجایی که همه هم سن و سالت هستن ...یجایی که داری چندین سال کنار هم سن و سالهات نفس میکشی روزگار میگذرونی باهم بیرون میریم سخته یهو ازشون دور شدن...فقط میتونم بگم که خیلی دوسشون دارم و هیچوقت فراموششون نخواهم کرد

+ نوشته شده در چهارشنبه هفتم تیر ۱۳۹۶ساعت 17:18 توسط سمیه حبیبی |